خوش آمديد

آره داداش

فرهاد حضوري — Fri, 18 May 2012 15:33:00 GMT

آره داداش ...

دختربازي نه يعني دختربازياي امروزي.. !

كه زرتي يه تلفن ميدن فرداشم تو كافي شاپ قرار.. !

دختر بازي يعني سه ماه آزگار دنبال دختره از مدرسه بري تاخونه.. !

يعني اگه يه بار دختره نيگات كنه ذوق مرگ بشي.. !

يعني شيش ماه اين پا اون پا كني تا يه نامه بهش بدي.. !

يعني وقتي كه جوابتو ميده بپري هوا از خوشي.. !

دختربازي يعني اگه كسي به دوس دخترت چپ نيگا كرد، پاي چشمش بادمجون بكاري،

بدون هراس از پنجه بكس و چاقو ضامندارش.. !

يعني عشق داري خونت بريزه برا رفيقت.. ، برا دوستت.. ، برا عشقت.. !

آره داداش.. !

ادامه مطلب...

حکايت ختم انعام دو سال پيش

فرهاد حضوري — Fri, 18 May 2012 15:20:00 GMT

با توجه به سوابق برخي کاربران لازم دونستم که بگم :

دوستان جدي نگيرن فقط جنبه طنز داره!

مادربزرگم دو سال پيش ميخواست ختم انعام بگيره و تمام خانماي فاميلو و يک خانم جلسه اي

حرفه اي هم دعوت کرده بود. از صبح همه داشتيم کمکشون ميکرديم که يهو ، يک ساعت مونده

به مراسم برق رفت . مادر بزرگم به پدرم گفت سريع زنگ بزن اداره برق بگو برقمون رفته.

باباي ما هم زنگ زدو گفت برق ما رفته.

يهو مادر بزرگم از اونور گفت ، بگو خانم آورديم ، کلي پول داديم ، حالا برق رفته شما خسارت مارو ...ميدي...

باباي ما هم هول شد و با عصبانيت به مامور برق گفت : کلي پول دادم خانم آوردم ، حالا که برق نيست چه خاکي تو سرم

بکنم..شما خسارت ميدي؟...

مامور برق اونور تلفن داشت زمينو گاز ميزدو ميگفت دوست عزيز 2 تا شمع روشن کن شاعرانه تره......

من اينور از خنده خودمو به درو ديوار ميکوبيدم ...

بابامم که تازه فهميده بود چه سوتي داده سريع گوشي رو قطع کرد ....

و از همه جالب تر مادر بزرگم بود که ميگفت چرا الکي دارين ميخندين؟؟؟!!!

من...تو....او...

فرهاد حضوري — Mon, 07 May 2012 17:48:00 GMT

من به مدرسه ميرفتم تا در س بخوانم
تو به مدرسه ميرفتي به تو گفته بودند بايد دکتر شوي
او هم به مدرسه ميرفت اما نمي دانست چرا

من پول تو جيبي ام را هفتگي از پدرم ميگرفتم
تو پول تو جيبي نمي گرفتي هميشه پول در خانه ي شما دم دست بود
او هر روز بعد از مدزسه کنار خيابان آدامس ميفروخت

معلم گفته بود انشا بنويسيد
موضوع اين بود علم بهتر است يا ثروت

من نوشته بودم علم بهتر است
مادرم مي گفت با علم مي توان به ثروت رسيد
تو نوشته بودي علم بهتر است
شايد پدرت گفته بود تو از ثروت بي نيازي
او اما انشا ننوشته بود برگه ي او سفيد بود
خودکارش روز قبل تمام شده بود

معلم آن روز او را تنبيه کرد
بقيه بچه ها به او خنديدند
آن روز او براي تمام نداشته هايش گريه کرد
هيچ کس نفهميد که او چقدر احساس حقارت کرد
خوب معلم نمي دانست او پول خريد يک خودکار را نداشته
شايد معلم هم نمي دانست ثروت وعلم
گاهي به هم گره مي خورند
گاهي نمي شود بي ثروت از علم چيزي نوشت

من در خانه اي بزرگ مي شدم که بهار
توي حياطش بوي پيچ امين الدوله مي آمد
تو در خانه اي بزرگ مي شدي که شب ها در آن
بوي دسته گل هايي مي پيچيد که پدرت براي مادرت مي خريد
او اما در خانه اي بزرگ مي شد که در و ديوارش
بوي سيگار و ترياکي را مي داد که پدرش مي کشيد

سال هاي آخر دبيرستان بود
بايد آماده مي شديم براي ساختن آينده

من بايد بيشتر درس مي خواندم دنبال کلاس هاي تقويتي بودم
تو تحصيل در دانشگا هاي خارج از کشور برايت آينده ي بهتري را رقم مي زد
او اما نه انگيزه داشت نه پول درس را رها کرد دنبال کار مي گشت

روزنا مه چاپ شده بود
هر کس دنبال چيزي در روزنامه مي گشت

من رفتم روزنامه بخرم که اسمم را در صفحه ي قبولي هاي کنکور جستجو کنم
تو رفتي روزنامه بخري تا دنبال آگهي اعزام دانشجو به خارج از کشور بگردي
او اما نامش در روزنامه بود روز قبل در يک نزاع خياباني کسي را کشته بود

من آن روز خوشحال تر از آن بودم
که بخواهم به اين فکر کنم که کسي کسي را کشته است
تو آن روز هم مثل هميشه بعد از ديدن عکس هاي روزنامه
آن را به به کناري انداختي
او اما آنجا بود در بين صفحات روزنامه
براي اولين بار بود در زندگي اش
که اين همه به او توجه شده بود !!!!

چند سال گذشت
وقت گرفتن نتايج بود

من منتظر گرفتن مدارک دانشگاهي ام بودم
تو مي خواستي با مدرک پزشکي ات برگردي همان آرزوي ديرينه ي پدرت
او اما هر روز منتظر شنيدن صدور حکم اعدامش بود

وقت قضاوت بود
جامعه ي ما هميشه قضاوت مي کند

من خوشحال بودم که که مرا تحسين مي کنند
تو به خود مي باليدي که جامعه ات به تو افتخار مي کند
او شرمسار بود که سرزنش و نفرينش مي کنند

زندگي ادامه دارد
هيچ وقت پايان نمي گيرد

من موفقم من ميگويم نتيجه ي تلاش خودم است!!!
تو خيلي موفقي تو ميگويي نتيجه ي پشت کار خودت است!!!
او اما زير مشتي خاک است مردم گفتند مقصر خودش است !!!!

من , تو , او
هيچگاه در کنار هم نبوديم
هيچگاه يکديگر را نشناختيم

اما من و تو اگر به جاي او بوديم
آخر داستان چگونه بود؟؟؟

از يک دختربچه بدجوري کتک خوردم!

فرهاد حضوري — Mon, 30 Apr 2012 18:27:00 GMT

امروز سر چهار راه کـتـک بـدي از يـک دختـر بچـه ي هفـت سـالـه خـوردم ! اگه دل به درددلم بدين قضيه دستگيرتون ميشه ...

پشت چراغ قرمز تو ماشين داشتم با تلفن حرف ميزدم و براي طرفم شاخ و شونه مي کشيدم که نابودت مي کنم ! به زمينو زمان مي کوبمت تا بفهمي با کي در افتادي! زور نديدي که اينجوري پول مردم رو بالا مي کشي و... خلاصه فرياد مي زدم که ديدم يه دختر بچه يه دسته گل دستش بود و چون قدش به پنجره ي ماشين نمي رسيد هي مي پريد بالا و ميگفت آقا گل ! آقا اين گل رو بگيريد...

منم در کمال قدرت و صلابت و در عين حال عصبانيت داشتم داد ميزدم و هي هيچي نمي گفتم به اين بچه ي مزاحم! اما دخترک سمج اينقد بالا پايين پريد که ديگه کاسه ي صبرم لبريز شد و سرمو آوردم از پنجره بيرون و با فرياد گفتم: بچه برو پي کارت ! من گـــل نميخـــرم ! چرا اينقد پر رويي! شماها کي مي خواين ياد بگيرين مزاحم ديگران نشين و ... دخترک ترسيد و کمي عقب رفت! رنگش پريده بود ! وقتي چشماشو ديدم ناخودآگاه ساکت شدم! نفهميدم چرا يک دفعه زبونم بند اومد! البته جواب اين سوالو چند ثانيه بعد فهميدم!

ساکت که شدم و دست از قدرت نمايي که برداشتم، اومد جلو و با ترس گفت: آقا! من گل نمي فروشم! آدامس مي فروشم! دوستم که اونورخيابونه گل مي فروشه! اين گل رو براي شما ازش گرفتم که اينقد ناراحت نباشين! اگه عصباني بشين قلبتون درد ميگيره و مثل باباي من مي برنتون بيمارستان، دخترتون گناه داره ...

ديگه نمي شنيدم! خدايا! چه کردي با من! اين فرشته ي کوچولو چي ميگه؟!

حالا علت سکوت ناگهانيمو فهميده بودم! کشيده اي که دخترک با نگاه مهربونش بهم زده بود، توان بيان رو ازم گرفته بود! و حالا با حرفاش داشت خورده هاي غرور بي ارزشمو زير پاهاش له ميکرد!

يه صدايي در درونم ملتمسانه مي گفت: رحم کن کوچولو! آدم از همه ي قدرتش که براي زدن يک نفر استفاده نمي کنه! ... اما دريغ از توان و ناي سخن گفتن!

تا اومدم چيزي بگم، فرشته ي کوچولو، بي ادعا و سبکبال ازم دور شد! اون حتي بهم آدامس هم نفروخت! هنوز رد سيلي پر قدرتي که بهم زد روي قلبمه! چه قدرتمند بود!

هميشه مواظب باشيد با کي درگير ميشيد! ممکنه خيلي قوي باشه و بد جور کتک بخوريد که حتي نتونيد ديگه به اين سادگيا روبراه بشين ...

آروم باش فرهاد

فرهاد حضوري — Mon, 23 Apr 2012 18:57:00 GMT

رفته بودم فروشگاه ..
يكي از اين فروشگاه بزرگا , اسم نميبرم تبليغ نشه براش !
يه پيرمرد با نوه اش اومده بود خريد، پسره هي زِر زٍر مي كرد. پيرمرد مي گفت: آروم باش فرهاد، آروم باش عزيزم!
جلوي قفسه ي خوراكي ها، پسره خودشو زد زمين و داد و بيداد ..
پير مرده گفت: آروم فرهاد جان، ديگه چيزي نمونده خريد تموم بشه.
دَم صندوق پسره چرخ دستي رو كشيد چنتا از جنسا افتاد رو زمين، پيرمرده باز گفت: فرهاد آروم! تموم شد، ديگه داريم ميريم بيرون!
من كف بُر شده بودم.
بيرون رفتم بهش گفتم آقا شما خيلي كارت درسته اين همه اذيتت كرد فقط بهش گفتي فرهاد آروم باش!
پيرمرده با اين قيافه :| منو نگاه كرد و گفت:
عزيزم، فرهاد اسم مَنه! اون پدر سگ اسمش سيامكه !!